Bir hastalık ya da bozukluğu hastanın tıbbi geçmişini, belirtileri, bulguları değerlendirerek ve hastayı çeşitli biçimlerde inceleyerek tanımlama. Hekimin tanı için hasta üzerindeki incelemeleri iki evrede gerçekleşir. Birinci evre belirtilerin gözlenmesidir. Hekim temel belirtilerle ikincil belirtileri birbirinden ayırt etmeli ve hangi belirtilerin doğrudan hastalıktan kaynaklandığını, hangilerinin sonradan ortaya çıktığını belirlemelidir. Farklı belirtiler arasındaki ilişkileri açığa kavuşturduktan sonra, incelemekte olduğu hastalık durumunun hangi hastalık tipine gireceği konusunda karar vermelidir. Pek az olgu belirli bir hastalık tanımına bütünüyle uyacak Ölçüde tipiktir. Bu durumda doğrudan tanı konabilir. Çünkü ortaya çıkan belirtiler hiçbir hataya yol açmayacak biçimde açık ve belirli bir hastalıkla ilişkilidir. Çok daha sık olarak tanıya ulaşmak bir dizi karşılaştırma yapmayı gerektirir. Bilinen hastalık tabloları ile incelenen olgu arasındaki benzerlik ve farklılıkların değerlendirmesi hekimi tanıya götürür.