Karaciğer dışı safra yollarının (karaciğer kanalları, ana safra kanalı) ya da bunların karaciğer içindeki uzantılarının kronik ya da akut iltihabı. Çoğu kez safra kesesi ve kese kanalı iltihabıyla birlikte görülür. Oluşum bozuklukları ve safra yollarını tıkayan taş, tümör (pankreas başında, Vater papiüasmda ya da safra yollarında) gibi patolojik süreçler anjiyokolitin gelişmesini kolaylaştırır. Anjiyokolit bu bölgeye kan ya da lenf dolaşımıyla ya da bağırsaklardan gelen çeşitli mikropların (Esche-richia coli, enterokoklar, stafUokoklar, streptokoklar, salmonellalar) mukozada oluşturdukları enfeksiyona bağlıdır. Enfeksiyonun şiddetine göre değişik özellikler alabilir; mukozada şişkinlik, irinli (pürülan) ya da berrak (kataral) sıvı (eksüda) sızması, hatta karaciğerde apse oluşumu görülebilir. Akut anjiyokolitte görülen belirtiler ateş, sindirim bozuklukları, büyümüş olan karaciğerin elle muayenesinde ağrı ve safra göllenmesine bağlı olarak deri ile mukozaların sarımsı bir renk almasıdır. Daha ağır olgularda ateş çok yüksek ve genel durum bozuktur. Genellikle akut iltihabın yinelemesıyle ortaya çıkan kronik olgularda klinik tablo daha hafiftir. Belirtiler, akut hastalıkta olduğu gibi tipik ve kesin değildir.