Kişinin yüz hareketleriyle duygulannı ifade edebilme yeteneğinin azalması ya da bütünüyle yitirilmesi. Bu bozukluk tipik olarak Parkinson hastalığında görülür. Hastanın yüzü son derece üzgün ifadeli, hareketsiz, bakışları sabit ve yüz çizgileri gevşektir. Hastaların yüz ifadesi son derece üzücü durumlar karşısında bile değişmez; böylece dış dünyada yaşadıkları olaylar onlarda hiçbir ilgi uyandırmıyormuş gibi görünürler. Amimide, istemli hareketler (gülümseme, kaşları kaldırma gibi) korunmakla birlikte ancak belirli bir sınır içinde gerçekleştirilir.