Menisküsler, diz bölgesinde en büyük iki kemiğin kesiştiği noktada ‘C’ şeklinde olan ince yastıkçıklardır. Menisküsler, yuvarlak uyluk kemiği ile düz kaval kemiğinin uyumlu bir eklem oluşturması, yükün taşınması, birçok yöne doğru dönme hareketinin yapılabilmesi, uyluk kemiği ve kaval kemiği arasındaki güç dengesinin korunması gibi önemli görevlerde rol oynarlar.

Futbol gibi karşılıklı temas bulunan sporlarda dizin dönmesi, ani hareketlerde oluşan katlanma, tek diz üzerine yük alınması menisküs yırtıklarına neden olabilmektedir. Sporcularda bu yaralanmalara, ön çapraz bağ yaralanmaları da eşlik edebilir. İleri yaşta olan kişilerde ise menisküsler herhangi bir travma olmadan dizde gelişen dejenerasyon ve kıkırdak hasarına bağlı olarak da yırtılabilmektedirler. Her yaş grubundaki kişilerde bir travma olmadan dejenerasyonla giden yırtıklar gözlemlenebilir. 

Diz içerisinden gelen sesler menisküs yırtığının ilk belirtileri olabilir. Dizde ödem gelişene kadar sporcular oyuna devam edebilir veya günlük aktivitelerini yapabilir. Fakat şikayetler genel olarak ödem geliştiğinde oluşur. Oluşan şikayetler ise genellikle 1 ya da 2 gün içerisinde gelişir.

Hastalıkta en genel belirtiler, dizde gerginlik ve şişlik, eklem hareket açıklığında azalma, dizde sıvı toplanması, menisküsün yırtık parçasının eklem içine düştüğünde takılma ve kitlenme şeklindedir. 

Menisküs yırtıklarının başlangıç olarak tedavisi istirahattir. Bunun dışında buz uygulanması, bası uygulamaları, bandaj ve dizin yukarı alınması da diğer tedavi türlerindendir. Büyük yırtıklarda artroskopik ameliyatlarla tedavi söz konusudur.